ملاحظات مربوط به IBD در بارداری و شیردهی، بیماری التهابی روده در بارداری، داروهای IBD در دوران بارداری و شیردهی بیخطر، از مهمترین دغدغههای زنانی هستند که با بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو زندگی میکنند. در اغلب موارد، بارداری موفق و تولد نوزاد سالم کاملا امکانپذیر است؛ به شرطی که بیماری پیش از بارداری کنترل شده باشد، درمان بدون هماهنگی قطع نشود و برنامه تغذیه و پایش پزشکی بهدرستی انجام شود.

سالها تصور میشد بارداری در مبتلایان به بیماریهای التهابی روده با خطر بالا همراه است؛ اما امروز شواهد علمی تصویر جدیدتری ارائه میدهند. آنچه بیش از خود بیماری اهمیت دارد، فعال بودن التهاب، وضعیت تغذیه، نوع دارو و زمان برنامهریزی برای بارداری است.
IBD مجموعهای از بیماریهای التهابی مزمن روده است که شامل بیماری کرون و کولیت اولسراتیو میشود و در بارداری میتواند بر تغذیه مادر، رشد جنین و روند درمان اثر بگذارد.
IBD یا بیماری التهابی روده نوعی اختلال مزمن سیستم ایمنی بوده که موجب التهاب پایدار در دستگاه گوارش میشود. دو شکل اصلی آن شامل کولیت اولسراتیو و بیماری کرون هستند.
بارداری بهتنهایی تغییرات گسترده هورمونی، ایمنی و متابولیکی ایجاد میکند. وقتی این شرایط با التهاب مزمن روده همراه شود، نیاز به برنامهریزی دقیقتر ایجاد خواهد شد.
نکته مهم اینجاست که بدن در دوران بارداری فقط مسئول حفظ سلامت مادر نیست؛ بلکه باید رشد جنین را نیز پشتیبانی کند. در چنین شرایطی اگر جذب مواد مغذی کاهش پیدا کند یا التهاب فعال باقی بماند، احتمال بروز مشکلات افزایش پیدا میکند. از مهمترین موضوعاتی که باید کنترل شوند:
تحقیقات نشان میدهند زنانی که بیماری آنها قبل از بارداری در فاز آرام قرار دارد، اغلب نتایج بارداری نزدیک به جمعیت عمومی دارند.
بله؛ در بیشتر موارد اگر بیماری پیش از اقدام به بارداری کنترل شده باشد، احتمال بارداری موفق بسیار بالا است. یکی از باورهای قدیمی این بود که بیماران مبتلا به IBD بهتر است باردار نشوند؛ اما دیدگاه امروزی پزشکی کاملا متفاوت است.
هدف اصلی این نیست که بیماری بهطور کامل از بین برود؛ بلکه باید حداقل چند ماه پیش از بارداری در وضعیت پایدار قرار داشته باشد. زمانی که بارداری در دوره آرام بیماری اتفاق بیفتد، احتمال موارد زیر کاهش پیدا میکند:
یک موضوع مهم این است که قطع خودسرانه درمان قبل از بارداری میتواند خطر بیشتری از ادامه درمان داشته باشد.

فعال بودن التهاب نسبت به بسیاری از داروهای استاندارد، خطر بیشتری برای مادر و جنین ایجاد میکند. در بسیاری از موارد نگرانی اصلی بیماران داروها هستند؛ اما مطالعات نشان دادهاند التهاب کنترلنشده میتواند اثرات بیشتری بر بارداری داشته باشد. وقتی التهاب فعال باقی بماند:
این شرایط ممکن است روی رشد جنین نیز اثر بگذارد.
| وضعیت | احتمال بارداری پایدار |
|---|---|
| بیماری کنترلشده | بالا |
| التهاب خفیف | نسبتا مناسب |
| التهاب فعال | نیازمند پایش بیشتر |
| عود شدید | افزایش احتمال عوارض |
به همین دلیل برنامه درمانی در دوران بارداری اغلب با هدف کنترل التهاب با کمترین مداخله ممکن تنظیم میشود.
در بیشتر موارد، ادامه درمان تحت نظر پزشک از قطع ناگهانی دارو ایمنتر است؛ چرا که التهاب فعال به طور معمول خطر بیشتری نسبت به بسیاری از درمانهای استاندارد دارد.
یکی از رایجترین نگرانیها در ملاحظات مربوط به IBD در بارداری و شیردهی این است که آیا داروها باید متوقف شوند یا نه. بسیاری از بیماران با مثبت شدن تست بارداری بهصورت خودسرانه مصرف دارو را قطع میکنند؛ تصمیمی که گاهی بیشتر از خود دارو به بدن آسیب وارد میکند. در عمل، پزشک معمولا سه موضوع را همزمان ارزیابی میکند:
هدف درمان در بارداری حذف کامل دارو نیست؛ هدف، حفظ تعادل میان کنترل بیماری و محافظت از رشد جنین است. داروها اغلب در چند گروه بررسی میشوند:
وقتی درمان بهطور ناگهانی متوقف شود:
برای همین برنامه درمانی باید شخصیسازی شود و نه بر اساس تجربه دیگران.
در بسیاری از موارد، شیردهی امکانپذیر است و حتی میتواند برای مادر و نوزاد مزایایی داشته باشد؛ اما باید نوع درمان و وضعیت بالینی بررسی شود. یکی از باورهای اشتباه این است که مادر مبتلا به بیماری التهابی روده نباید به نوزاد شیر بدهد. واقعیت این است که بسیاری از مادران بدون مشکل خاصی دوران شیردهی را پشت سر میگذارند.
با این وجود چند نکته اهمیت زیادی دارد.
در صورتی که شرایط زیر وجود داشته باشد، بررسی درمان اهمیت بیشتری پیدا میکند:
شیردهی موفق فقط به تولید شیر وابسته نیست؛ وضعیت تغذیهای مادر نیز نقش مهمی دارد.

رژیم غذایی در این دوره باید بهگونهای باشد که هم نیازهای رشد جنین را پوشش دهد و هم از تحریک علائم جلوگیری کند. در میان تمام موضوعات مربوط به ملاحظات مربوط به IBD در بارداری و شیردهی، تغذیه یکی از مهمترین بخشها است. هدف رژیم غذایی فقط افزایش کالری نیست. کیفیت مواد غذایی اهمیت بیشتری دارد.
پزشک ممکن است بر اساس شرایط فردی وضعیت این موارد را بررسی کند:
کمبودهای تغذیهای در برخی بیماران حتی قبل از شروع بارداری وجود دارند؛ بنابراین بررسی آزمایشگاهی ارزش زیادی دارد.
پیشگیری از عود بیشتر بر پایه استمرار درمان، خواب کافی، تغذیه مناسب و پیگیری منظم است. بسیاری از بیماران تصور میکنند بارداری خودبهخود باعث آرام شدن بیماری میشود؛ در حالی که پاسخ بدن در افراد مختلف متفاوت است.

در بیشتر موارد، نوع زایمان بر اساس شرایط مامایی تعیین میشود؛ اما در برخی بیماران، وضعیت روده و سابقه درگیری ناحیه لگن نیز در تصمیمگیری نقش دارد.
یکی از نگرانیهای پرتکرار در ملاحظات مربوط به IBD در بارداری و شیردهی انتخاب روش تولد نوزاد است. تصور عمومی این است که همه بیماران باید سزارین شوند؛ در حالی که چنین موضوعی قانون ثابت پزشکی نیست. تصمیم نهایی اغلب با در نظر گرفتن چند عامل انجام میشود:
در بسیاری از موارد، زمانی که بیماری کنترل شده باشد و محدودیت دیگری وجود نداشته باشد، زایمان طبیعی نیز قابل انجام است.
در شرایط زیر اغلب بررسی دقیقتر انجام میشود:
هدف، انتخاب روشی است که فشار غیرضروری بر بدن وارد نکند.
هفتههای پس از زایمان یکی از حساسترین زمانها برای کنترل علائم، تغذیه و حفظ انرژی بدن است. بسیاری از برنامهریزیها روی دوران بارداری متمرکز میشوند؛ اما بخشی از چالش واقعی بعد از تولد نوزاد آغاز میشود. در این دوره بدن همزمان با چند تغییر روبهرو است:
برای کاهش فشار این دوره:
در نهایت، ملاحظات مربوط به IBD در بارداری و شیردهی فقط به مصرف دارو یا انجام چند آزمایش محدود نمیشود. این مسیر، ترکیبی از برنامهریزی، کنترل التهاب، تغذیه هوشمندانه، کنترل منظم و تصمیمگیری مشترک با تیم درمان است.
خبر امیدوارکننده این است که امروزه برخلاف گذشته، بسیاری از زنان مبتلا به بیماری التهابی روده در بارداری میتوانند تجربهای ایمن و رضایتبخش از مادر شدن داشته باشند.
آنچه بیشترین تفاوت را ایجاد میکند، کامل بودن اطلاعات و اقدام زودهنگام است؛ نه ترس از بیماری. هرچه وضعیت بدن قبل از بارداری پایدارتر باشد، احتمال تجربه دوران بارداری و شیردهی آرامتر بیشتر خواهد بود.

نه لزوما. در صورتی که بیماری قبل از بارداری کنترل شده باشد، بسیاری از افراد روند پایداری را تجربه میکنند. وضعیت هر فرد به شدت التهاب، درمان و شرایط تغذیهای برمیگردد.
در بسیاری از موارد بله. تصمیم نهایی به نوع درمان، وضعیت جسمی مادر و ارزیابی تیم درمان بستگی دارد و باید بهصورت فردی بررسی شود.
خود بیماری همیشه به معنی ناباروری نیست. کنترل مناسب علائم و برنامهریزی قبل از بارداری میتواند شانس بارداری موفق را حفظ کند.
رژیم واحدی برای همه وجود ندارد. هدف اصلی تأمین انرژی، حفظ دریافت ریزمغذیها و انتخاب غذاهای سازگار با وضعیت دستگاه گوارش است.
در بعضی افراد تغییرات پس از زایمان میتواند بر روند بیماری اثر بگذارد؛ به همین دلیل پیگیری و استمرار برنامه مراقبتی اهمیت زیادی دارد.
منبع:
0 دیدگاه